Hayatta hepimizin akrabalarımız var, arkadaşlarımız var, bir de bunların dışında komşularımız var. Yani hayatımızda aşağı yukarı üç türlü tanıdıkla çevrili bulunuyoruz. Bir yazarın dediğine göre, dostlarımız akrabalarımızdan önemlidir. Çünkü insan dünyaya geldiği zaman akrabalarını hazır bulur. Halbuki dostlarını kendisi seçer. Peki ya komşular? Onlar akraba mı arkadaş mı sayılır? Doğrusu bu soruya cevap vermek biraz zordur. Bir mahalleye yeni taşınsanız tıpkı doğarken akrabalarınızı hazır bulduğunuz gibi komşularınızı da etrafınızda hazır bulursunuz. Bu bakımdan komşular akrabayı andırırlar. Bir de onlardan ancak istediklerinizle ahbaplık edeceğinizi göz önünde tutarsanız, kendilerini dost grubuna sokabilirsiniz. Yalnız komşuların şu özelliği vardır ki onlarla isteseniz de, istemeseniz de yakınlık etmek zorundasınız. Dostunuza darılsanız; aranız açılır, gözünüzden kaybolur gider, onu bir daha görmezsiniz. Ama komşu öyle değildir. Darılmanız, küsmeniz para etmez. Gene evinizin yanındadır. Apartmanda iseniz ya karşınızda, ya üstünüzde, ya altınızdadır. İstemeseniz de birbirinizi görürsünüz. Birbirinizin sesini işitirsiniz. Evde kavganızı, gürültünüzü akrabadan arkadaştan saklayabilirsiniz de komşunuzdan saklayamazsınız. Halinizin nasıl olduğunu kimseler bilmez de komşunuz bilir. Ama bir de tanrı iyi tarafından vermişse komşunuz en yakınınızdan daha yakın bir insan olarak size hayatın zahmetlerini unuturur; onları beraberce paylaşır, acı günleri tatlıya onunla beraberce çevirirsiniz. Akraba ve arkadaşınızın yetişemeyeceği zaman komşunuz yanınızdadır. Yeter ki iyi tarafından olsun. Sizi merhametlisine, cömerdine, saygılısına, kıskanç olmayanına çattırmış bulunsun!