Televizyon, bilgisayar, akıllı telefon gibi yeni teknolojiler ve iletişim araçları insanlara büyük kolaylık sağladığından onlara ayak uydurmak bir çağdaşlık göstergesi kabul edilir. Ayrıca bu iletişim araçlarından televizyon, eğitim ve propaganda alanlarında da en güçlü yayın organları arasında yer almaktadır. Çoğunlukla televizyon boş geçen saatlerin verdiği kaygıdan, iş bıkkınlığından, can sıkıntısından uzaklaşmak, sadece oyalanmak için seyredilir. Kumandayı elimize aldığımızda televizyonu yönettiğimizi sanırız. Oysa kumandaya hâkim olan çok az insan vardır, kumandayı elimize alır almaz televizyon bizi yönetmeye başlar. Eve gelir gelmez ilk işiniz televizyonu açmak oluyorsa, televizyon seyrederken araya giren birilerine sinirleniyorsanız, yemeğinizi yerken televizyon seyrediyorsanız, televizyon programını kaçırmamak için arkadaşlarınızla buluşmayı veya ailecek yapılacak işleri erteliyorsanız, pek çok programın kanalını ve başlama saatini ezbere biliyorsanız televizyon bağımlısı olabileceğinizi düşünmeye başlayabilirsiniz. Son yıllarda bilim insanlarının televizyon bağımlılığına olan ilgisi artmış durumda. Alkol, uyuşturucu gibi madde bağımlılıkları için geçerli olan kriterleri incelediğimizde televizyon düşkünü pek çok insana uyduğunu ve televizyon bağımlılığının artık gerçek bir kavram olduğunu anlayabiliriz. Bazı araştırmacılara göre televizyon bağımlılığı ile madde bağımlılığı arasındaki en önemli benzerlik, televizyon bağımlısı insanların televizyon seyretmeyi azalttıkları ya da bıraktıklarında madde kesilince ortaya çıkan belirtileri (yoksunluk) yaşamaları. Kişiler de televizyon izlemeyi bıraktıklarında kendilerini daha az rahatlamış hissedeceklerinden televizyonu kapatmıyorlar ve sürekli daha fazla seyretmek istiyorlar. Televizyon bağımlılığı aile içi ilişkileri azaltmakta, ebeveynler çocuklarıyla oynamaktansa televizyonun karşısına geçmeyi tercih etmekte, anne-babasıyla iyi diyalog kuramayan çocuk hırçınlaşmakta, televizyonda gördüğü anne-baba karakterleriyle kendininkileri karşılaştırmaktadır. İnsanlar arasındaki sohbetin, konuşarak anlaşmanın, okumanın yerini gittikçe artan zamanlarda televizyon seyretmek almaktadır. Sayılan tüm zararlarına rağmen TV, bilgilenme, haber alma, eğitim, öğretim ve eğlenme hakkının kullanılmasında en önemli araçlardan birisidir. Asıl sorun, çok fazla ve uzun süreli ve bilinçsiz seyretmekle birlikte geliyor. Bu yüzden televizyonu yaşantımızdan çıkarmak yerine, kumandanın bizi yönettiği değil, bizim kumandaya hâkim olduğumuz bir televizyon izleme alışkanlığının geliştirilmesi uygundur.