Çileğin özellikle son yıllarda dünyada ve Türkiye'de giderek önem kazanmasında en büyük etken değişik iklim ve toprak koşullarında ekonomik olarak yetiştirilmesi olmuştur. Türkiye'de birçok çilek çeşidi yetiştirilmektedir. Bunların başlıcaları; iri meyveli Frenk çileği, sera çileği, Arnavut çileği, Ereğli çileği, Bursa çileği ve ormanlarda yetişen yabani çilektir. Çilekler taze olarak tüketilmelidir. Çilekler bir yıla kadar dondurularak saklanabilir. Çilek seçerken fazla beklememiş, parlak kırmızı, sapları yeşil ve canlı görünümlü olanları tercih etmeliyiz. Çileğin birçok faydası vardır. Kanı temizleyici özelliği vardır. Yaprakları ve kökleri kanser tadevisinde kullanılır. İnsanların iştahını açar. Ayrıca çilek, pazarda taze meyvenin az olduğu dönemlerde olgunlaşması nedeniyle iyi bir pazar avantajı sağlar. Taze olarak tüketilmesinin yanında işlenerek tüketilebilen, vitamince zengin bir meyvedir. Türkiye çilek üretiminin %45'ini Marmara, %30'unu Akdeniz, %13'ünü Ege Bölgesi karşılamaktadır. Akdeniz Bölgesinin erkenci çilek yetiştiriciliği bakımından ayrı bir önemi vardır.